Het is 's middags op 9 oktober 
<Door Bell Rings> Een verbijsterde blik kruist mijn gezicht, het is altijd vreemd als je niet bedrijf of Pizza verwacht. <Door Bell Rings weer Frantically> "Stop dat!" Ik hoor gedempt door de deur ik boos gooien de deur open voor zes kinderen van verschillende leeftijden te vinden en gekleed in een veelheid van rammelende kostuums houden kussenslopen gevuld met schamele som van snoep of god weet wat van mijn buren. "Trick or treat!" ze enthousiast uitroepen Een golf van paniek door mijn nog steeds mistig hoofd, "Is dat vandaag de dag, Fuck!" de stem in me klinkt zo verward als een hongerige baby in topless bar. "Het kan niet zijn, WTF hoe kom deze klootzakken komen van" "Je bent een beetje vroeg!" Ik verdreven probeert te blijven beleefd, totdat ik kon afleiden of hun ouders waren in de buurt waar ik zou moeten hebben vragen bij hun eigen geestelijke gezondheid of in ieder geval bood hen een actuele agenda. "Zo!" de grootste en voor de hand liggende brein achter deze regeling antwoordde scherp met een wrange acht jaar oude glimlach die leek mij te spotten alleen voor betwisting van die uitbundigheid. "Dus kom terug lat-.." "Net als morgen!" Ik kon niet eerder voltooid voordat de dinosaurus, die voor mij kon wijselijk op wijzen dat ik kon gaan naar de winkel en terug te keren met de goederen in feite door morgen. "Geen mens niet morgen" wanhopig proberen te leggen dat de lach. "Dichter bij Halloween" en door dichter je maar beter niet je verstandig ezels rond te leiden hier tot de 31ste dacht ik wensen had ik een camera op Smoelenboek van de bandieten te creëren. "Wel kunnen we iets ruilen" de grote achtergrondmuziek snel realiseren van de deur zou binnenkort terug te keren naar haar gesloten toestand en ze zou vertrekken met lege handen. "Net als voor je gitaar!" als hij wees op mijn 700 dollar Dean elektrisch Akoestische gitaar zitten in de buurt. De jongen vriendelijke woorden niet komen snel genoeg om mijn mond, alles wat ik kon doen was naar de nu in enthousiaste ring leider te blokkeren. "Nee man, ik ben goed, het is te vroeg dat we geen snoep nog terugkomen op hallowen" Ik sprak snel te doen om niet weer begrip. Een golf van verpletterende verdriet gepasseerd al hun onschuldige gezichten, die op zijn beurt maakte me het gevoel dat 's werelds grootste lul. "Sorry jongens net terug komen later, we hebben allerlei snoep, OK?" "OK" en met dat ze allemaal alsof gerepeteerd vele malen, gesponnen, bogen hun hoofden, en mopperde van mijn veranda. En alsof ik voelde me niet Confused en laag genoeg de kleinste van het stel keert terug naar mij. "Je hebt mooie stappen Mister"
Recente Reacties